Међ непоменкама
Мило моје
међ непоменкама
не смем име да ти поменем
Нит да запевам нит закукам
а чуло би се на све четири
стране
и све би стануло ко што вода
стане
и све би пробило потпоре и
преграде
Мило моје
ћутање око врата воденично
камење
а ја не смем ни о том’ да
проговорим.
Објављено у „Савременик +“ бр. 348-349-350/ 2025.
Аутор Нада Петровић
Нема коментара:
Постави коментар